Νυφικά του 19ου - 20ού αιώνα.

Σήμερα θα κάνουμε μια  σύντομη βόλτα στα παραδοσιακά νυφικά φορέματα που συνηθίζονταν στην πατρίδα μας στις αρχές του αιώνα, πριν τη μαζική τους παραγωγή.
Η μεγάλη ποικιλία, και η ομορφιά των παραδοσιακών ενδυμασιών  προκαλεί κατάπληξη, αλλά ταυτόχρονα και  δυσκολία σε όποιον αποφασίσει να ασχοληθεί περισσότερο με τη μελέτη τους.
 Η επιθυμία να ξαναδώ κάποιες απ'αυτές  τις φορεσιές φούντωσε μέσα μου μετά τη μεγάλη βόλτα που έκανα στους "μοντέρνους οίκους νυφικών", όπου η ομοιομορφία των βιομηχανοποιημένων υφασμάτων και σχεδίων και το υψηλό κόστος μερικών απ'αυτών, με απογοήτευσε.
Θέλησα να ανατρέξω στα "έργα τέχνης" που έχουν δει τα μάτια μου κάνοντας συγκρίσεις και υπολογίζοντας το κοστολόγιο που θα είχε κάποιο αντίστοιχο χειροποίητο κομμάτι σήμερα.
Ναι το μυαλό μου ακροβατεί συχνά σε εικόνες με νύφες που δεν θα φορούν ακριβώς αντίγραφα εθνικών στολών, αλλά τα φορέματά τους θα έχουν πολλά παραδοσιακά κεντητά μοτίβα, ή η βάση τους θα έχει φτιαχτεί στον αργαλειό.
 Όπως γρήγορα καταλαβαίνει όποιος με γνωρίζει, η "παράδοση" κρατάει μέσα μου ένα μεγάλο χώρο, που αποτελείται από σκοπούς, χορούς, κεντήματα και τέχνες ξεχασμένες. Όλα αυτά υπήρξαν κάποτε μέρος  της ζωής  όλων μας, και της δικής μου*.
Οι γυναίκες παλιότερα  έτρεφαν  κουκούλια και έφτιαχναν μόνες τους τις μεταξωτές κλωστές για τα κεντήματα  της φορεσιάς. Τα ίδιο γινόταν και με τα μαλλιά,όπου τα έγνεθαν  και τα έβαφαν σε διάφορα  χρώματα. Με αυτά έραβαν από την αρχή και στόλιζαν με κεντήματα  προσεκτικά τη φορεσιά τους, όπως μόνες ετοίμαζαν και  την προίκα τους( με μαξιλάρια, σεντόνια, κιλίμια, κτλ.,όλ'αυτά που σήμερα αποκαλούμε λευκά είδη)
Κλαδιά και ρόδια, πουλιά, ρόμβοι, μαίανδροι και ένα σωρό άλλα σχέδια,όλα σύμβολα της ευκαρπίας και της τάξης στη ζωή στόλιζαν τα ρούχα που θα φορούσαν  οι γυναίκες στις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής τους.

Επίσημη φορεσιά Αστυπάλαιας
19ος - 20ός αι. Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης Αθήνα.

Πριν  περάσουμε στις υπόλοιπες εικόνες  να επαναλάβουμε κάποιες γενικές διαπιστώσεις που έγιναν  από μελετητές  της παράδοσης.
-Οι γυναικείες φορεσιές μοιάζει να έχουν φτιαχτεί για να εντυπωσιάσουν, παρά για να αναδείξουν την ομορφιά του σώματος. Αντίθετα με την ανδρική ενδυμασία η οποία παρουσιάζεται ως ένα ενιαίο κοινό ένδυμα, η γυναικεία ενδυμασία  παρουσιάζει μεγάλες διαφοροποιήσεις μέσα στο χώρο.
Τα ανδρικά υφαντά διακοσμούνταν μόνο στις άκρες, ενώ τα γυναικεία είχαν ένα ολοκληρωμένο
διακοσμητικό θέμα.
 -Τα γυναικεία ρούχα λειτουργούσαν σαν κώδικας και δήλωναν την κοινωνική της θέση. Αυτό αποτυπωνόταν με διακριτά κεντήματα ή εξαρτήματα  στις φορεσιές που εκτός από την κοινωνική θέση, δήλωναν και τη θέση της γυναίκας στον  κύκλο του χρόνου  (αρραβώνας, γάμος, θάνατος).
-Οι ελεύθερες γυναίκες φορούσαν  ρούχα με ζωηρά χρώματα και πλούσια κεντίδια. Οι στολισμένες κορδέλες  ήταν μόνο για τις ελεύθερες και τις νιόπαντρες, τα κόκκινα «σαλένια» ή «μπουχασένια» μόνο για τις νύφες, που θα τα φορούσαν μέχρι και 40 ημέρες μετά το γάμο.
Ο κεφαλόδεσμος ήταν σεμνός για τις ηλικιωμένες,και  λουλουδιασμένος ή κεντημένος   για τις ελεύθερες.

Όπως κάθε έκφραση λαϊκής δημιουργίας, έτσι και οι παραδοσιακές φορεσιές κατέληξαν σε συγκεκριμένες  μορφές , μέσα  από μια  μακραίωνη διαδρομή αλληλοεπιδράσεων και εξελίξεων, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Ιδιαίτερα, κατά τη βυζαντινή περίοδο, η εξέλιξη της ενδυμασίας ήταν επαναστατική, όχι μόνο λόγω της χρήσης πολύτιμων υφασμάτων, χρυσοκέντητων και ασημοκέντητων σχεδίων και βαρύτιμων κοσμημάτων, αλλά και λόγω της στερεότητας και κομψότητας των κατασκευών.

Νυφική ενδυμασία Καλαμωτής Χίου

19ος-20ός αι. Αθήνα, Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης

Ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της ενδυμασίας είναι οι ζώνες που κρέμονται από τη μέση, ο αριθμός των οποίων υποδήλωνε τα όσα προξενιά είχαν γίνει στην κοπέλα.
Περίτεχνα, πολύχρωμα κεντήματα στολίζουν την ποδιά, και ο ιδιόμορφος κεφαλόδεσμος  από αραχνοΰφαντο, βαμβακερό μαντήλι, την λεγόμενη "παπαζίνα". 

Nυφική  ενδυμασία Λευκίμης Κέρκυρας

19ος - 20ός αι. Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης Αθήνα.

Χαρακτηριστικός είναι ο νυφικός κεφαλόδεσμος" το γιάδεμα" που πρωτοφοράει η κοπέλα την ημέρα του γάμου της και συνεχίζει να φορεί σ 'όλη της τη ζωή.

 Λαμπερά, φτιαγμένα με αγάπη- πλούσια για να είναι  καλορίζικα- σύμβολα   για τη νέα ζωή της γυναίκας και την εξασφάλιση της γονιμότητας διακοσμούν τους κεφαλόδεσμους.

Νυφική ενδυμασία Τρίκερι

19ος - 20ός αι.

Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης Αθήνα.

 Ονομάζεται χρυσή φορεσιά και διαφέρει από τις άλλες της Θεσσαλίας. Η επικοινωνία των κατοίκων με τα νησιά, κυρίως με τις Β. Σποράδες, δίνει στην ενδυμασία του Τρίκερι στοιχεία σκυριανής φορεσιάς. Έχει δύο λευκά πουκάμισα και ως δεκατρία μισοφόρια!!! Το καλό εξωτερικό πουκάμισο είναι από λινό ή μεταξωτό ύφασμα σε διάφορα χρώματα κεντημένο με χρυσά ή πολύχρωμα κεντήματα. Το φουστάνι είναι πολύπτυχο, αμάνικο και κοντό με στολισμένο συχνά τον ποδόγυρο. Τη μέση σφίγγει μία χρυσοκέντητη φαρδιά ζώνη στην οποία στερεώνεται ένα λευκό μαντήλι. Τα σημάδια όπως ονομάζονται τα εξαρτήματα αυτά, αποτελούν δώρο του γαμπρού και υποδηλώνουν την κοινωνική του θέση.

Νυφική ενδυμασία  Εύβοιας 19ος-20ός αι.

Αυτή η νυφική  φορεσιά χαρακτηρίζεται από  τα πολλά στρώματα μανικιών. Ραμμένα στην πουκαμίσα ή στο μπούστο, είναι συνήθως από άσπρο μεταξωτό ύφασμα και τελειώνουν σε κέντημα ή χειροποίητη δαντέλα .

Μετά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, δημιουργήθηκαν θαυμάσια  έργα τέχνης, που ενσωμάτωναν  τόσο τη βυζαντινή και εκκλησιαστική  παράδοση, όσο και την κοσμική που αποκόμιζαν οι άνθρωποι από τη γνωριμία τους με τη Δυτική Αστική τάξη. Ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα είναι  η ανάπτυξη  της αργυροχρυσοχοΐας, όπου από  τα εργαστήρια της Ηπείρου και της Αρκαδίας βγήκαν θαυμαστά έργα τέχνης τα οποία ακόμη και σήμερα αναγνωρίζονται και αναπαράγονται.

*Παρά την αγάπη  αλλά και την εμπειρία με κάποια χρόνια περιστασιακής ενασχόλησης με τις τοπικές φορεσιές, ότι δημιούργησα και κληρονόμησα δεν το έχω καν σε φωτογραφίες . 

Εικόνες. 

http://ellinwnparadosi.blogspot.gr/2011/12/blog-post_5801.html

http://www.europeana.eu

Οι συμβολισμοί στο Μυστήριο του Γάμου

όπως διατυπώνονται σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Παραθέτουμε τους κυριότερους συμβολισμούς στό Μυστήριο του Γάμου,

όπως τους μεταφέρει σε άρθρο του ο Χ. Σ. Χριστοδούλου στο Περιοδικό "Πειραϊκή Εκκλησία"σε διασκευή του Θεολόγου Σωτηρίου Ν. Κόλλια.

Ο Γάμος είναι προεικόνιση του γαμήλιου γεύματος στη Βασιλεία των Ουρανών 

(βλ. Παραβολή των Βασιλικών Γάμων, Ματθ. ΚΒ᾽ στῖχ.1-15). Οι  ενούμενοι στον γάμο νεόνυμφοι ,συνάπτονται ως νέα μέλη του σώματος του Χριστού, δηλ. της Εκκλησίας. 

1-Η  νύμφη φορά λευκό νυφικό ένδυμα σε ένδειξη αγνότητας.

2-Οι μελλόνυμφοι στέκονται όρθιοι ο  ένας δίπλα στον άλλο. Αυτό συμβολίζει την ισοτιμία των δύο φύλλων. Δεν είναι κανένας κατώτερος του άλλου, αλλά αμφότεροι ισάξιοι και ισότιμοι. Είναι και οι δύο «σύζυγοι» δηλ. κάτω από τον ίδιο εκούσιο ζυγό.

3-Το τραπέζι στο μέσον του Ναού  επέχει θέση Αγίας Τράπεζας. Πάνω σ' αυτό τοποθετούνται το Ευαγγέλιο(δηλ. σαν να είναι παρών ο  ίδιος ο Χριστός), τα δακτυλίδια και τα στέφανα.

4-Ο κουμπάρος, αποτελεί τον επίσημο μάρτυρα του μυστηρίου. Είναι αμέσως μετά το ζεύγος, το κατ' εξοχήν τιμώμενο πρόσωπο και μνημονεύεται επανειλημμένα στην ακολουθία. 

Ανταλλάσσει τα δακτυλίδια, στέφει τους νεονύμφους και χορεύει μαζί τους τον κυκλικό χορό με τον οποίο η  Εκκλησία πανηγυρίζει την ένωση του ζεύγους. Η συμμετοχή του στο μυστήριο τον συνδέει μ' αυτούς με πνευματική συγγένεια.

5-Ενώ στην αρχαιότητα το δακτυλίδι είχε συμβολισμό εξουσίας ή ευγενούς καταγωγής, στον Χριστιανικό γάμο συμβολίζει την προσφορά του ενός συζύγου πρός τον άλλον, ενώ η ανταλλαγή των δακτυλιδιών από τον κουμπάρο, συμβολίζει την αλληλοσυμπλήρωση των συζύγων και είναι υπόσχεση ότι θα σεβασθούν ο ένας τον άλλον.

6-Το στεφάνωμα υποδηλώνει την βασιλικότητα του ανθρωπίνου γένους μέσα στην υπόλοιπη κτίση (πρβλ. «ὁ ἐν ἀρχῇ πλᾶσας τόν ἄνθρωπον καί θέμενος αὐτόν ὡς βασιλέα τῆς κτίσεως...». Οι νεόνυμφοι στεφανώνονται από την Εκκλησία για τον αγώνα τους να εισέλθουν με επιτυχία στη κοινωνία του  γάμου. Τα στέφανά τους είναι έπαθλα, με τα οποία η  Εκκλησία επιβραβεύει την αρετή και την αγνότητά τους.

7-Ο  ιερέας παίρνει τα χέρια των νεονύμφων και τα συμπλέκει,συνδέοντας τους νεονύμφους με ιερούς και αδιάσπαστους δεσμούς. Όπως ο Θεός έπλασε την Εύα και την έφερε στον Αδάμ, έτσι και  ο  ιερέας, παίρνει από το χέρι την γυναίκα και την συνάπτει με τον άνδρα, συμβολίζοντας την αιώνια ένωση των νεονύμφων, οι οποίοι με τον τρόπο αυτό υπόσχονται ότι θα είναι πάντα ενωμένοι, κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου και προσφέροντας ο καθένας την βοήθειά του στον άλλο. Δεν επιτρέπεται να λύσουν μόνοι τους τα χέρια, αλλά περιμένουν να το πράξει  αυτό ο  ιερέας δια του Ευαγγελίου. 

8-Οι νεόνυμφοι πίνουν από το «κοινόν ποτήριον» το κοινό ποτήρι της ζωής, σαν υπόσχεση συμμετοχής στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα της ζωής. Ο κουμπάρος  ως μάρτυρας στο μυστήριο, πίνει και αυτός από το ίδιο ποτήριο, μετέχοντας και αυτός στη χαρά των νεονύμφων. 

9-Κατόπιν ο ιερέας παραλαμβάνει το ζεύγος των νεονύμφων και τον παράνυμφο(κουμπάρος) και τους σύρει σε κυκλικό χορό τρεις φορές γύρω από την Τράπεζα, ψάλλοντας μαζί με τους ψάλτες τρία άσματα, ένα σε κάθε στροφή:«Ἠσαΐα χόρευε, ἡ Παρθένος ἔσχεν ἐν γαστρί καί ἔτεκεν υἱόν τόν Ἐμμανουήλ, Θεόν τὲ καί ἄνθρωπον ...Ἅγιοι μάρτυρες, οἱ καλῶς ἀθλήσαντες καί στεφανωθέντες, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἡμῶν, ἐλεηθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν ... Δόξα σοὶ Χριστέ ὁ Θεός, Ἀποστόλων καύχημα, μαρτύρων ἀγαλίαμα, ὧν τό κήρυγμα, Τριάς ἡ ὁμοούσιος». 

Ο κύκλος αυτός εκφράζει την αιωνιότητα, δηλ. το ταξείδι των συζύγων που τώρα αρχίζει, τα πρώτα βήματα  στην κοινή ζωή.  Η εκκλησία με τον χορό αυτό, εκφράζει με πανηγυρικό τρόπο την χαρά της, για την «ἐν Χριστῷ ἕνωση » των δύο μελών της, και εύχεται στο νέο ζευγάρι να κερδίσει και την αιωνιότητα. 

Την στιγμή που οι νεόνυμφοι, ο κουμπάρος και ο ιερέας περιφέρονται θριαμβευτικά γύρω από την Τράπεζα σε ένδειξη μεγάλης χαράς, οι παρευρισκόμενοι  ραίνουν το ζευγάρι με ρύζι και ροδοπέταλα, για νά ριζώση η ευτυχία στην έγγαμη ζωή τους.

10-Στο τέλος του «Μυστηρίου» γίνεται η άρση και ανάληψη των στεφάνων από  τις κεφαλές των νεονύμφων με την ευχή του ιερέα προς τον Θεό:

«Ἀνάλαβε τούς στεφάνους αὐτῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ σου, ἀσπίλους καί ἀμώμους καί ἀνεπιβουλεύτους διατηρῶν αὐτούς εἰς τούς αἰώνας».

Η Εκκλησία ευλογώντας το μυστήριο του Γάμου, εύχεται στούς νεονύμφους μακροζωΐα, ευτεκνία, προκοπή βίου και αυτάρκεια υλικών αγαθών, ώστε νά περισσεύουν για να κάνουν και αγαθοεργίες. Oι δύο σύζυγοι αλληλοβοηθούμενοι καί αλληλοσυμπληρούμενοι, αυτάρκεις σε υλικά καί πνευματικά αγαθά, καλούνται νά πορευθούν μαζί σ' αυτή την ζωή καί στην Βασιλεία του Θεού, αλλά καί να γίνουν όργανα στα χέρια του Θεού (με την τεκνογονία), για την συνέχιση της δημιουργίας και της αγάπης του Θεού στον κόσμο.

Αυτή είναι η  προοπτική του «μυστηρίου του Γάμου» και ίσως το κείμενο να κουράζει, αλλά χρειάστηκε και η ίδια να φρεσκάρω τα όσα θυμόμουν  μιας και έτυχε να παντρεύεται ένα από τα "κοριτσάκια" της οικογένειάς μας. 

Όμορφο νυφικό με ¨"αβυσσαλέο" ντεκολτέ.

Οι συζητήσεις και οι αντιπαραθέσεις πολλές, γιατί νεωτερισμοί και ξένες συνήθειες έχουν διεισδύσει στην κουλτούρα μας και η ερμηνεία τους η προέλευσή τους όσο και η χρησιμότητά τους , παραμένει θολή. Παράδειγμα μια παλιότερη,- το πέταγμα της ανθοδέσμης- και μια καινούργια, το -κάτι παλιό κάτι καινούριο, κάτι δανεικό κάτι γαλάζιο-και άλλες. Ακόμη άξια προσοχής είναι η δυσκολία που αντιμετωπίσαμε μέχρι να βρούμε το επιθυμητό νυφικό. Αυτά, είναι γεγονότα που έχω σκοπό να σας εξιστορήσω, αν θέλετε να κάνουμε μαζί αυτήν την βόλτα.

"Πολύ  όμορφο όμως δεν βρέθηκε στα όσα καταστήματα επισκεφθήκαμε".

Την προηγούμενη φορά μιλήσαμε λίγο για τα πέπλα. Δεν τελειώσαμε μ'αυτά και θα επανέλθουμε. Μιας όμως και το θέμα μας σήμερα είναι η αρετή και οι όρκοι, και η ευλάβεια είναι το ζητούμενο, μέσα στο Ναό του Θεού, θα δούμε  μαζί κάποια νυφικά φορέματα .Ελπίζω να αντέξετε τα σχόλιά μου.

Ρομαντικό και τολμηρό μαζί, αυτό το όμορφο φόρεμα, όπως  και το κορίτσι που το φορά, είναι πολύ ανοιχτό για την  Εκκλησία. Σε πολιτικό γάμο θα είναι εντάξει.

"Αυτό άρεσε σε όλους, κι όμως δεν το βρήκαμε παρά μόνο σε μικρό  νούμερο". 

Επισκεφθήκαμε εφτά γνωστούς οίκους στην Αθήνα, και άλλες τέσσερις "συστημένες"  διευθύνσεις. Ένα γενικό συμπέρασμα είναι, πως τα φορέματα απευθύνονται σε γυναίκες που φορούν έως και 48 νούμερο, διαφορετικά οι  πιθανότητες να βρεθεί έτοιμο νυφικό λιγοστεύουν. Το κορίτσι μας είναι ψηλό και φορά ν.48, αλλά έχει "πλάτες". Ψάχναμε για κάποιο σχέδιο με έστω υποτυπώδες μανίκι, αλλά έχουν καθιερωθεί τα "στράπλες"(ή ανοιχτά εμπρός πίσω). Στον προϋπολογισμό, δεν θέλαμε να ξεπεράσουμε τα 1300 ευρώ σε ενοίκιο, και αναζητούσαμε ένα φόρεμα από δαντέλα. Ο χρόνος που διαθέταμε ήταν ενάμισυ μήνας.Τελικά βρήκαμε, και την φωτογραφία του θα την αναρτήσω μετά τον γάμο. Οι περισσότερες εικόνες που βλέπετε  σήμερα είναι από σχέδια που είχαμε διαλέξει και αναζητούσαμε, και  είναι του οίκου Annasul Υ.
 Η εξαιρετική συλλογή με την υπογραφή της Lusan Mandongus, είναι τόσο ρομαντική όσο και μοντέρνα. Δένει με μεγάλη επιτυχία το χθες με το σήμερα. Η κομψότητα  αναδύεται μέσα από την υφή των υφασμάτων και το παιχνίδι με την διαστρωμάτωση. Τα φορέματα είναι φτιαγμένα με εξαιρετικά υλικά, γεγονός που ανεβάζει τις τιμές τους. Αλλά δεν ήταν αυτό το πρόβλημά μας.

Για να δείτε το σύνολο των σχεδίων, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα Annasul Υ
ΥΓ.Η καταχώρηση δεν είναι διαφημιστική.

Οι συμβολισμοί στο γάμο και η σύντομη ιστορία τους

Όμορφο σύνολο από δαντέλα.Η εικόνα από εδώ:

Λέγεται ότι οι γάμοι γίνονται στον ουρανό και γιoρτάζονται στη γη. 

Σε όλο τον κόσμο, οι τελετές γάμου συνοδεύονται με αυστηρές παραδόσεις  και έθιμα γεμάτα συμβολισμούς που θα επιχειρήσουμε να θυμηθούμε εν συντομία.
 Η αρτιότητα της τελετής και η πολυτέλεια δεν συμβολίζουν μόνο την κομψότητα  και τον πλούτο, αλλά αντανακλούν και την κοινωνική θέση κυρίως για όσους σκέπτονται συμβατικά. Όλη η τελετή αποκαλύπτει την πίστη στις διαχρονικές κοινωνικές αξίες και την ικανότητα  των  οικογενειών  των μελλονύμφων να τις εκπληρώνουν.
Από την εποχή του Σόλωνα, η διαδικασία του γάμου ξεκινούσε με μία προφορική συμφωνία -ένα είδος συμβολαίου- ανάμεσα στο μελλοντικό σύζυγο και στον πατέρα ή στον κηδεμόνα της κοπέλας, η οποία ονομαζόταν εγγύη. H μέλλουσα σύζυγος δεν παρευρισκόταν συνήθως σε αυτήν την τελετή, αφού μάλιστα η συγκατάθεσή της δεν ήταν υποχρεωτική.Ο γάμος αποτελούσε τη διαδικασία δημιουργίας της οικογενειακής μονάδας, του οίκου, μέσα από τον οποίο διαβιβαζόταν το δικαίωμα του πολίτη στην αθηναϊκή κοινωνία και εξασφαλιζόταν η αναπαραγωγή νόμιμων παιδιών.
Στη δική μας παράδοση όπως αποτυπώνεται σε αναπαραστάσεις του θέματος στα αθηναϊκά αγγεία που έχουν σωθεί, οι γάμοι ξεκινούσαν με θυσίες προς τους θεούς για τον εξευμενισμό τους. Επειδή ο γάμος σηματοδοτούσε την ενηλικίωση της κοπέλας, συνηθιζόταν  να αφιερώνει τα παιχνίδια της ,ορισμένα από τα ρούχα της, βοστρύχους από τα μαλλιά της ή το δίχτυ που τα συγκρατούσε, τη ζώνη της και άλλα προσωπικά  αντικείμενα σε μία από τις γαμήλιες θεότητες. H πιο δημοφιλής παράσταση όπως αποτυπώνεται στα ερυθρόμορφα αγγεία ήταν και τότε ο νυφικός καλλωπισμός, αν και  απεικονίζονται όλα τα στάδιά του γάμου. Στον καλλωπισμό της νύφης δινόταν μεγάλη σημασία όπως και σήμερα, ενώ η προετοιμασία του γαμπρού ήταν μικρότερης σημασίας.
Η προετοιμασία ξεκινούσε με το λουτρό της νύφης και του γαμπρού που συμβόλιζε τον εξαγνισμό πριν από την επαφή με τα θεία, και μετέπειτα ακολουθούσε το ντύσιμο για τη γαμήλια τελετή. Οι γονείς της κοπέλας όριζαν τη νυμφεύτρια, σαν υπεύθυνη  για την επιτήρηση της τελετής, και μια νυμφοκόμο η οποία φρόντιζε  το ντύσιμο και τον καλλωπισμό της νύφης. Tο ντύσιμο ολοκληρωνόταν με την τοποθέτηση του νυφικού πέπλου πάνω από τη στεφάνη (στέμμα) ώστε να καλύπτει το πρόσωπο της κοπέλας μέχρι τη στιγμή των αποκαλυπτηρίων από το μέλλοντα σύζυγό της. Δε σώζονται γραπτές μαρτυρίες που να αναφέρονται στο χρώμα του νυφικού φορέματος και η αγγειογραφία δεν παρέχει σχετικές πληροφορίες.
Το πέπλο

Η χρήση του πέπλου χάνεται στα βάθη των αιώνων, και δεν ήταν πάντα συνυφασµένη µε τη γαµήλια τελετή. Οι συμβολισμοί του άλλαζαν μέσα στους αιώνες, ανάλογα με τον τόπο και την θρησκεία. Άλλοτε  δήλωνε την αγνότητα και την παρθενία. Αργότερα την υποταγή και την προστασία από το κακό μάτι ή τα κακά πνεύματα. Επίσης χρησιμοποιήθηκε,όταν οι γάμοι ήταν αποτέλεσμα προξενιών(και χρησιμοποιείται ακόμη στις Αραβικές χώρες) στην αποτροπή του γαμπρού σε φυγή, σε περίπτωση που η νύφη δεν ανταποκρίνονταν στις προσδοκίες του.

Για σχεδόν 2000 χρόνια, οι Καθολικές γυναίκες στη Δύση, συνήθιζαν να καλύπτουν τα κεφάλια τους στην εκκλησία με μαντίλες και πέπλα ως ένδειξη αφοσίωσης και σεβασμού, αλλά και απομίμησης της Μεγαλόχαρης. Στις Αραβικές χώρες αυτή η συνήθεια συνεχίζεται. Στη δική μας παράδοση το πέπλο "συµβόλιζε" την αγνότητα της νύφης, το σεβασμό και την υπακοή στο μυστήριο, και τον Θεό...

Η πρακτική αυτή εγκαταλείφθηκε σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία 40 χρόνια, και αντικαταστήθηκε από λουλούδια και συνθέσεις όπως η πιο κάτω.Για τις περισσότερες νύφες σήμερα -που προσπαθούν να κάνουν μια μοναδική εντύπωση συνδυάζοντας την αυστηρή παράδοση με ότι πιο μοντέρνο υπάρχει- η ημέρα του γάμου,καταλήγει να είναι τόσο "δύσκολη" όσο και χαρούμενη.

Η εικόνα από εδώ:
Πολλές γυναίκες σήμερα, επιλέγουν να φορέσουν πέπλο με το νυφικό τους για τους ίδιους λόγους.

Είτε συνειδητοί είτε όχι, οι λόγοι που οι σύγχρονες νύφες φορούν πέπλο, δεν είναι μόνο αισθητικοί, και πάντα παραπέμπουν και σε κάτι άλλο.Καλύπτει διακριτικά, αλλά την ίδια στιγμή εκπέμπει ροµαντισµό, και µυστήριο.

Στον Μεσαίωνα,οι κυρίες ευγενικής καταγωγής φορούσαν πέπλο  για να προστατεύονται από τα αδιάκριτα βλέµµατα, τη σκόνη και τον ήλιο, αλλά και για να κρύβουν την ταυτότητά τους.

Η Tzaki με πολύ όμορφο νυφικό και πέπλο. 

Ένας ακόμη λόγος είναι ότι το πέπλο δείχνει την επισημότητα της περίστασης. Είναι μια υπενθύμιση ότι αυτή η χρονική στιγμή είναι διαφορετική από οποιοδήποτε άλλη, και θα πρέπει να γίνεται σεβαστή ως τέτοια. Τα γαμήλια  πέπλα κατασκευάζονται συνήθως από μετάξι ή νάιλον τούλι, το χρώμα του οποίου ακολουθεί συνήθως το φόρεμα της νύφης.

Εδώ,βλέπουμε μια μοντέρνα εκδοχή. yolan cris 

Μοναδικά πέπλα, και ίσως εκκεντρικά, αλλά εκπέμπουν επίσης μια ασυνήθιστη αίσθηση κομψότητας.  

Οι τελευταίες δεκαετίες θεωρούνται η  χρυσή εποχή του νυφικού και του πέπλου, χάρη στην προώθησή τους από τους οίκους μόδας. Το κάλυμμα της κεφαλής σήμερα, αναβιώνει και μεταλλάσσεται σε Mantilla ή πέπλο,κοντό ή μακρύ, είναι συνώνυµο της κοµψότητας και της επιβλητικότητας,και σπανίως της αγνότητας.

Το νυφικό καπέλο,η κουάφ ή το πέπλο είναι δύσκολα αξεσουάρ.Θέλουν προσοχή στην επιλογή τους, και δεν αρκεί να ταιριάζουν μόνο με το νυφικό.Χρειάζεται-ότι επιλέξει- η κάθε κοπέλα να μπορεί να το υποστηρίζει και  με την προσωπικότητά της.

Εδώ μια δύσκολη και κάπως "αφηρημένη" επιλογή.

Η εικόνα από.wshop.gr

Φωτογραφίες και πηγές
http://www.bayliy.gr/goods-6824

Εδώ  ένας οδηγός για την επιλογή του σωστού μήκους πέπλου για το γάμο σας:

http://www.hellinon.net/ANEOMENA/Gamos.htm

Μόνο το λευκό

white color-trend spring 2011.e-gynaika.gr

Μόνο το λευκό, συμβολίζει την απουσία χρώματος ή τη σύμπτυξη όλων των χρωμάτων. Χρησιμοποιείται για να προσδώσει φωτεινότητα ή για να τονίσει αντιθέσεις και λειτουργεί ως ανοιχτό πεδίο έκφρασης σε όλες τις μορφές τέχνης.

Monique-Lhuillier-Wedding-Dresses

Στις περισσότερες δυτικές χώρες το λευκό συμβολίζει την αγνότητα,την αθωότητα, την ειλικρίνεια και τον πνευματικό κόσμο, γι'αυτό είναι η συχνότερη επιλογή χρώματος για τις νύφες.

Σε αντίθεση με την Ανατολή, όπου είναι το χρώμα του πένθους.

Στη Δύση, το λευκό θεωρείται σαν χρώμα των δικαιωμάτων και των θεοτήτων, και οι Άγγελοι τις περισσότερες φορές απεικονίζονται φορώντας λευκούς χιτώνες.

Αγριοτριανταφυλλιά.

Το λευκό τριαντάφυλλο-που συχνά αναφέρεται και ως νυφικό τριαντάφυλλο- εκπροσωπεί την ταπεινότητα, την αγνότητα και την αθωότητα και υποδηλώνει την αγνή αγάπη,την αλήθεια και την ευλάβεια. Στη συμβολική γλώσσα των λουλουδιών, στέλνει ένα μήνυμα πίστης και λέει ότι ''εγώ θα είμαι άξιος σου".Πηγή

Ψυχολογία χρωμάτων

Πολλές έρευνες έχουν γίνει -και γίνονται-σχετικά με την επιρροή των χρωμάτων στον άνθρωπο. Κάθε χρώμα προκαλεί διαφορετικά οπτικά ερεθίσματα και συναισθήματα,αλλά και κάθε άνθρωπος επιρρεάζεται διαφορετικά από τα χρώματα. Συχνά οι άνθρωποι επιλέγουν να ντυθούν με τα χρώματα που εκφράζουν την ψυχολογική τους κατάσταση. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι με άγχος και ευθύνες προτιμούν ασυναίσθητα τα σκούρα χρώματα, σε αντίθεση με όσους είναι ανέμελοι και η ψυχολογική τους κατάσταση είναι καλή, οι οποίοι προτιμούν και τολμούν να φορέσουν χαρούμενα χρώματα. Οι άνθρωποι που αποφεύγουν το λευκό χρώμα, χαρακτηρίζονται από ρεαλισμό κι ορθολογισμό. Γνωρίζουν και αποδέχονται τα ελαττώματά τους, αλλά συνήθως δεν επιθυμούν να τα διορθώσουν.

Η επιστημονική κοινότητα έχει καταφέρει να βρει κάποια κοινά ερεθίσματα που προκαλούν τα χρώματα σε όλους. Πειράματα που έχουν γίνει σε επαγγελματικούς χώρους δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι αποδίδουν καλύτερα σε φωτεινούς χώρους με ευχάριστα χρώματα, και χαίρουν καλύτερης φυσικής κατάστασης από εκείνους που περιβάλλονται από μουντά χρώματα.

Εδώ, μπορούμε να βρούμε έναν οδηγό χρωμάτων για τους χώρους στους οποίους ζούμε.

Η απουσία χρώματος στην αρχιτεκτονική εκφράζεται ως στάση κυρίως στο μοντέρνο κίνημα και δηλώνεται με το λευκό χρώμα.

Το λευκό εκφράζει την «καθαρότητα» της μορφής, την άρνηση κάθε προηγούμενης αρχιτεκτονικής μνήμης, για να γεννηθεί το κτίριο μηχανή και ένας νέος τρόπος ζωής.

Ένα καλά σχεδιασμένο κτίριο, υποστήριζε ο Adolf Loos, δεν έχει ανάγκη το χρώμα, γιατί αυτό είναι ένα διακοσμητικό μέσο, και κάθε έννοια διακόσμησης θα πρέπει να εκλείψει από την αρχιτεκτονική.

H χρήση του λευκού, συνέχιζε, είναι ζήτημα ηθικής – για να μπορέσει ο σύγχρονος άνθρωπος ν’ ανακαλύψει την απλότητα στην κατασκευή καλλίμορφων, λιτών κτισμάτων .Mανώλης Ηλιάκης :

Μιλώντας σήμερα για το λευκό χρώμα, θα συνεχίσουμε με αναφορές στα νυφικά φορέματα και τους συμβολισμούς των διακοσμητικών στοιχείων στον γάμο, στις νέες τάσεις αλλά και στα έθιμα που επιβιώνουν μέχρι σήμερα.

Να είστε καλά.

Άσπρο-μαύρο

Εικόνα

Το μαύρο χρώμα είναι ερωτικό γι΄αυτό το φόρεσε κι η νύχτα

πέτα τα ρούχα κι άσ΄το σώμα σου γυμνό μεγάλο ψέμα η μισή αλήθεια.

Ο έρωτάς σου ..

Στίχοι: Σπύρος Γιατράς

Το μαύρο είναι το χρώμα των αντικειμένων που δεν αντανακλούν φως σε κανένα σημείο του ορατού φάσματος.

Με αυτή του την ιδιότητα έχει περάσει και χρησιμοποιείται ιδιαίτερα σε λαϊκές εκφράσεις και συμβολισμούς.

Παραδοσιακό εργόχειρο από την Εύβοια.Κέντημα με κουκούλι επάνω σε βελούδο.

Tι σημαίνουν τα χρώματα;

Tο λευκό και το μαύρο είναι ακραία χρώματα.

Tο λευκό εκφράζει την αγνότητα, την προστασία και την καθαρότητα. Θεωρείται συχνά «μη χρώμα» και όταν δεν ταιριάζει στο στυλ μας, "αφαιρεί" από τη γοητεία μας.

Hχεί εσωτερικά σαν ένας μη ήχος, σαν παύση στη μουσική, γι’ αυτό και επενεργεί στον ψυχισμό μας σαν μια μεγάλη σιωπή, μια σιωπή όμως που δεν είναι νεκρή, αλλά γεμάτη δυνατότητες.

Tο μαύρο συμβολίζει κάτι που έχει εκλείψει, μια σβησμένη πυρά, κάτι ακίνητο.

Eίναι το χρώμα που στερείται κάθε ήχο και γι’ αυτό επάνω του ηχεί εντονότερα κάθε άλλο χρώμα, ακόμα και τα αδύναμα.

Tο γκρι προκύπτει από την ανάμειξη του άσπρου και του μαύρου. Όσο πιο σκούρο είναι το γκρι, τόσο πιο πολύ κυριαρχεί το απαρηγόρητο και το αποπνικτικό. Όταν ξανοίγει, όμως, δίνει ένα σημείο κρυφής ελπίδας.(Αποσπάσματα από κείμενο της Άννα Δάλλα)

Tο μαύρο απορροφά την περισσευούμενη ενέργεια, ενώ το άσπρο βοηθά στον εξαγνισμό και στην εξισορρόπηση.

Συνέχεια .. Πηγή

Κολιέ από μαύρα καλλιεργούμενα μαργαριτάρια.

Τιμή: 39,90 €.Από:

Στους συμβολισμούς των ονείρων, το μαύρο όσο και το λευκό φανερώνουν θλίψη.

Πλανήτης πιο μαύρος κι από... το μαύρο χρώμα

black-thumb-medium

Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τον πιο σκοτεινό μέχρι σήμερα εξωπλανήτη,ο οποίος, όπως δείχνουν οι μετρήσεις τους, αντανακλά λιγότερο από το 1% του ηλιακού φωτός που πέφτει πάνω του, με συνέπεια να είναι πιο μαύρος ακόμα και από τον άνθρακα ή το μαύρο ακρυλικό χρώμα.

Οι ερευνητές του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν των ΗΠΑ, εκτιμούν ότι ο εξωπλανήτης, με την ονομασία TrES-2b, είναι ένας μακρινός αέριος γίγαντας στο μέγεθος περίπου του Δία.Ο τελευταίος όμως "κολυμπά" σε φωτεινά νέφη αμμωνίας που αντανακλούν πάνω από το ένα τρίτο της ηλιακής ακτινοβολίας, με αποτέλεσμα να είναι πολύ πιο φωτεινός.

~~~

Το

μαύρο εκφράζει εκτός από το πένθος, τη σοβαρότητα και την επισημότητα. Eίναι η χρωματική λύση σε κάθε «δύσκολη» περίσταση. Όμως, όταν υπερβάλουμε, μπορεί να φαινόμαστε"βαρετοί".

Grace-Kelly σε άσπρο-μαύρο

Σημ:η παρουσίαση του κολιέ δεν γίνεται για διαφημιστικούς λόγους.

Ρουμπίνια ...η πανδαισία του κόκκινου

Παλλάς και Κένταυρος (1482)Botticelli Sandro

Ντυμένη στα μαύρα η μάγισσα,

φέρνει το κόκκινο

– δηλητηριασμένο - μήλο

στη λευκή

σαν το χιόνι

κοπέλα,

τη Χιονάτη*

Το κορίτσι κοκκινοσκουφίτσα, ντυμένο

στα κόκκινα,

θα φέρει ένα βάζο

με άσπρο βούτυρο

σε μια γιαγιά λύκο

ντυμένο στα μαύρα.

Από την αυγή της ιστορίας των κοινωνιών, ο άνθρωπος,

αντιμέτωπος με τα ένα σωρό χρώματα, δοκίμασε να βάλει μια τάξη.

Το πρώτο από τα συστήματα που υιοθέτησε ήταν

- σε όλες σχεδόν τις κοινωνίες – το τριαδικό

ΛΕΥΚΟ – ΚΟΚΚΙΝΟ – ΜΑΥΡΟ

Το πανάρχαιο σχήμα,

διατηρήθηκε αναλλοίωτο μέχρι και τους μεσαιωνικούς χρόνους.

Γύρω από τα τρία αυτά χρώματα οργανώθηκαν οι σημαντικότεροι κοινωνικοί και συμβολικοί κώδικες, ενώ παράλληλα το «τριμερές» άφηνε αποτυπώματα στη μεσαιωνική λογοτεχνία και στις λαϊκές παραδόσεις.

Βέβαια, τόσο στη φύση όσο και σε βαφές των υφασμάτων υπήρχαν και άλλα χρώματα,

αλλά σε συμβολικό και κοινωνικό επίπεδο «αυτά» δεν ήταν βασικά.

Στους αιώνες μετά τον Διαφωτισμό συντελέστηκε η μεγάλη άνοδος του μπλε

σε σημείο να συνιστά – σε σημειολογικό επίπεδο - τον βασικό ανταγωνιστή του πανάρχαιου κόκκινου...συνέχεια

ΡΟΥΜΠΙΝΙΑ ...Η ΠΑΝΔΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ

NATURAL TOP BLOOD RED RUBY OCTAGON!

Ρουμπίνι ονομάζεται το κορούνδιο που έχει κόκκινο χρώμα. Το όνομα του προέρχεται από την λατινική λέξη rubber, που θα πει κόκκινο.Τα κορούνδια με άλλο χρώμα εκτός του κόκκινου, λέγονται ζαφείρια. Σε αρχαία κείμενα συναντάμε για το ρουμπίνι την ονομασία «σάπφειρος πορφυρίτης» ή ¨σάπφειρος πορφυρίζων» Το κόκκινο χρώμα προκαλείται από προσμίξεις χρωμίου. Υπάρχουν όμως και ρουμπίνια σε ροζ χρώμα, σκούρο κόκκινο και καφέ.

Από εδώ

Τα ρουμπίνια συχνά έχουν εγκλείσεις και ατέλειες, τα οποία όμως αποτελούν στοιχεία της ταυτότητας τους, και διευκολύνουν το δύσκολο έργο της διάκρισης τους από τα συνθετικά. Μία συνηθισμένη έγκλειση, είναι τα χρυσαφί βελονάκια του ρουτιλίου, τα οποία όμως, αν υπάρχουν σε μεγάλη ποσότητα, τα απομακρύνουν τεχνητά, γιατί μειώνουν την διαφάνεια του ρουμπινιού. Σήμερα όλα σχεδόν τα ρουμπίνια έχουν υποστεί κάποια επεξεργασία για την ανάδειξη της ποιότητας τους. Κάποιες από αυτές τις επεξεργασίες θεωρούνται «αποδεκτές», όπως η χρωματική ενίσχυση που γίνεται με θέρμανση της ανεπεξέργαστης πέτρας στους 1800ο C. Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν και άλλες δραστικές επεξεργασίες, όπως η λεγόμενη “lead glass” που μεταμορφώνει ρουμπίνια γεμάτα ατέλειες, σε κατάλληλα για κοσμήματα.Τα ρουμπίνια ενίοτε κόβονται με κοπή καμπουσόν, ιδίως όταν εμφανίζουν το φαινόμενο του αστερισμού το οποίο αναδεικνύεται σε καμπουσόν πέτρες.

Ένα τέτοιο καμπουσόν ρουμπίνι βάρους 38 καρατίων, πουλήθηκε το 2006 σε δημοπρασία στο απίστευτο πόσο των 5.860.000 δολαρίων. Αυτά βέβαια αφορούν την διάφανη ποιότητα ρουμπινιού, γιατί η αδιάφανη έχει πολύ μικρή αξία.

oval cut -Burma

Το μεγαλύτερο επεξεργασμένο ρουμπίνι έχει το όνομα Ραβιράτνα, είναι 3600 καράτια, και ανήκει σε ένα μανιώδη συλλέκτη ρουμπινιών, τον δικηγόρο Vidyaraj από το Μπανκαλόρ της Ινδίας. Από το 1837 ήδη έχουν κατασκευαστεί συνθετικά ρουμπίνια. Όμως εδώ και χρόνια η ποιότητα των συνθετικών είναι τόσο τέλεια, που μόνον εξειδικευμένα γεμολογικά εργαστήρια μπορούν να τα διακρίνουν. Μεγάλη οπτική ομοιότητα με τα ρουμπίνια, έχουν κάποιες ποιότητες κόκκινου σπινέλιου, κόκκινης τουρμαλίνης (ρουμπελίτη), και πυρωπού γρανάτη.

Ιστορικά, είναι το σύμβολο της αγάπης και του πάθους, ενώ επίσης θεωρούνταν ότι βοηθούσε στη σταθεροποίηση της φιλίας και ότι εξασφάλιζε την ομορφιά.

pinkish oval-Magadascar

Το ρουμπίνι της Carmen Lucia ανήκει στο μουσείο φυσικής ιστορίας Smithsonian στην Ουάσιγκτον. Είναι 23,1 ct. Έχει εξορυχτεί το 1930, από την περιοχή Μογκούλ της πρώην Βιρμανίας(Μπούρμα). Είναι δεμένο σε δαχτυλίδι με πλατίνα και διαμάντια. Εξαιρετικά σπάνιο λόγω του μεγέθους, του χρώματος της διαφάνειας , και της κοπής του. Παραγγέλθηκε από τον επιχειρηματία Peter Buck εις μνήμην της γυναίκας του Carmen Lucia.

Πηγή:

Άλλες πηγές έξοχου ρουμπινιού είναι -η Ταϋλάνδη, το Βιετνάμ, η Καμπότζη, η Κένυα, η Τανζανία, και το Αζάντ Κασμίρ στο Πακιστάν. Το ρουμπίνι είναι, επίσης, διαχρονικό και αντέχει στη φθορά, χαρακτηριστικά τα οποία καθιστούν μια ασυνήθιστα καλή επιλογή για οποιοδήποτε κομμάτι κοσμήματος.

Ημιδιαφανείς ποικιλίες ρουμπινιών μπορούν, επίσης, να βρεθούν, και μια ποικιλία από αυτές παρουσιάζει ένα εξάκτινο αστέρι, όταν κόβεται σε στυλ Cabochon. Αυτή η ποικιλία καλείται αστεροειδές ρουμπίνι και είναι από τα πιο όμορφα και ενδιαφέροντα δώρα της φύσης.

Χαρακτηριστικά λίθου:

Χρώμα: Κόκκινο με δευτερογενείς αποχρώσεις που τροποποιούν το χρώμα του.

Σκληρότητα (κλίμακα Mohs): 9 (εύθραυστο)

Διαφάνεια: διαφανής έως ημιδιαφανές, αδιαφανές.

Αστρολογία: Σκορπιός, Λέων (Βαβυλώνιοι) Καρκίνος (Βυζαντινοί)

Ενεργειακό κέντρο: βάση.

Θεραπευτικές ιδιότητες:

Υγεία: Το ρουμπίνι ενδυναμώνει τον οργανισμό, τον προφυλάσσει από τις αρρώστιες και ενισχύει το ανοσοποιητικό του σύστημα. Ενισχύει το κυκλοφορικό σύστημα, προστατεύει από τις καρδιακές παθήσεις και καταπολεμά τη φυματίωση. Οι παλιοί στρατιώτες πίστευαν πως εκτός από την προστασία στην μάχη, το ρουμπίνι βοηθούσε και τις πληγές να κλείσουν ευκολότερα. Χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία της απώλειας μνήμης και προβλημάτων της οράσεως.

Προσωπικά: Το κόκκινο χρώμα του ρουμπινιού φέρνει αμέσως στο μυαλό το αίμα και το πάθος. Έτσι, στον έρωτα προκαλεί έντονα συναισθήματα και ορμητικότητα και φέρνει παθιασμένες ερωτικές περιπέτειες στο άτομο που τα φοράει δεμένο με χρυσάφι. Για μια πιο ήπια μορφή ερωτικού πάθους, μπορεί να φορεθεί ένα ρουμπίνι με μια πιο απαλή, ροδαλή χροιά. Ακόμα κι αν είναι φορτισμένο γι’ αυτόν τον σκοπό, το κόκκινο ρουμπίνι δίνει σε αυτόν που το φοράει θάρρος και αυτοπεποίθηση και διώχνει τους φόβους και τα κακά όνειρα.

Οικονομικά: Το ρουμπίνι είναι σύμφωνα με την παράδοση η πέτρα των πλουσίων, κι έτσι βοηθά απλά «το χρήμα να έρθει στο χρήμα».

Πνευματική εξέλιξη: Το ρουμπίνι μας βοηθά σε ένα πολύ σημαντικό τομέα, στο να αγαπήσουμε και να εκτιμήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, αναγνωρίζοντας τα χαρίσματα και αποδεχόμενοι τα τυχόν φυσικά του ελαττώματα. Ακόμα μας δίνει θάρρος να παίρνουμε δύσκολές αποφάσεις όταν υπάρχει ανάγκη. Στον ψυχολογικό τομέα, το ρουμπίνι προστατεύει ενάντια στην μαύρη μαγεία και κάθε λογής αρνητικό συναίσθημα και καταπολεμά την μελαγχολία και την οκνηρία.

Αποφορτίζεται στο νερό και επαναφορτίζεται γρήγορα στο φως του ήλιου.

Πηγές:Οι μυστικές δυνάμεις των πολύτιμων και ημιπολύτιμων λίθων.

ΘΩΜΑΣ Π. ΜΑΣΤΑΚΟΥΡΗΣ

Εκδόσεις: ΙΩΛΚΟΣ

Μαύρο......συνεχίζεται

*Η κοκκινοσκουφίτσα και η Χιονάτη είναι κλασικά παραμύθια που αφηγούνται τις περιπέτειες ενός απρόσεκτου μικρού κοριτσιού και μιας κοπέλας, που την φθονούσε η κακιά μητριά της.

Εικόνες:

http://www.saonl.gr/gr/?p=426

enet.gr